او جز موقوفاتى كه در اين سند بدان اشاره مىشود در سال 943 يك دانگ از قريهء دزج اقبال از توابع قزوين را نيز بر آستانهء حضرت شاهزاده حسين وقف نموده كه وقف‌نامهء آن را پس از اين در همين بحث خواهيم ديد « 1 » . جز اين دو سند وقف‌نامه‌اى ديگر نيز از او مربوط به آستانهء قم مورخ 10 صفر 929 در مجلد اول تربت پاكان « 2 » به چاپ رسيده است . اين سند تنها حكمى است كه از او تاكنون به دست افتاده و آن در 14 سطر است با اندازهء 44 در 20 سانتىمتر ( پهناى سطور 14 سانتىمتر ) . مهر گلابى شكل او در پايان حكم زده شده و متن آن در حاشيهء گرداگرد در لبهء مهر : نام چهارده معصوم ( محمد مصطفى ، على مرتضى . . . تا آخر بدون كلمهء « اللهم صل على . . . » ) و سپس در حاشيه‌اى ديگر گرداگرد متن : « ناد عليا مظهر العجائب . . » تا پايان دو بيتى ، و آن‌گاه در ميان ، ميان يك مربع مستطيل عمودى عبارت « شاه بيگى خانم » است با تاريخ ساختن مهر كه گويا 908 يا 918 است . هو حكم عليهء عاليه شد آن‌كه چون بنابر كمال امانت و ديانت و تقوى و پرهيزكارى سيادت / پناهى امير مجاهدا للسيادة و الدين زين العابدين الحسينى المرعشى توليت محال مذكورهء ذيل كه وقف نموديم / بر صادرين و واردين آستانهء

--> ( 1 ) . سند شمارهء 9 . ( 2 ) . صفحات 131 تا 141 .